We moeten weer door dus we ruimen de hut op, gooien de spullen in de auto, eten een yoghurtje en om 09.30 uur zijn we op weg.
Eerst nog de 'verkeerde' kant op. Ik wil graag nog eens naar Dead Horse SP en dan pakken we gelijk nog even Canyonlands mee voor een stempel 😊
Zo gezegd, zo gedaan, alhowel het toch nog een half uur rijden is voor we het SP bereiken. In onze herinnering was de toegang iets van 7 of 10 USD (2012) maar nu 20. Nou ja, dan maar mooie foto's maken! Wij houden van dit landschap en vinden het echt prachtig.
Als we uit-ge-jappannerd zijn rijden we terug en vervolgens door naar Canyonlands. Natuurlijk eerst de stempel en dan rijden we toch ook maar even door naar de Mesa Arch. We waren hier in 2016 ook maar toen hadden we slecht weer. Dus nu dezelfde foto maar dan met zon!
Dan is het de hoogste tijd om op weg te gaan naar Torrey. Dat kan op zich via de kortste route in een uur of 2. Maar we rijden om via de UT95. We hebben hier al eerder gereden maar het landschap blijft verwonderen.
Tegen 15.30 zijn we in Hanksville. We hadden ons erg verheugd op een milkshake van Blondies. Helaas, Blondies is dicht. Maar bij de benzinepomp zit een eetgebeuren en daar bestellen we ieder een milkshake die in niets onder doet aan die van Blondies! Als Jurgen hem op heeft, gaan we weer verder. Ik heb hem pas op als we Torrey binnen rijden 😂😂
De weg van Hanksville naar Torrey gaat al snel door Capitol Reef, bepaald geen straf! Tegen 17.15 uur zijn we bij het hotel.
Dat gaat ongeveer zo: we letten allebei op een kant van de weg (want waarom zou je de navigatie gebruiken) om zo het hotel te kunnen signaleren. Opeens een gil van mij, een snelle reactie van Jurgen, op twee wielen de bocht door (nou ja, zo erg was het nu ook weer niet) en we hoeven eens niet te draaien maar rijden gelijk het terrein van de Broken Spur op.
We krijgen een keurig nette kamer op de ground floor en dan begint het hele ritueel van auto uitladen weer opnieuw. Nadat we geinstalleerd zijn is het tijd om te eten. Dat doen we hier in het restaurant bij het hotel. Het is best druk, er zit een grote groep, maar het eten is erg lekker. Jurgen heeft een soort schnitzelachtig stuk vlees en ik een hamburger. Ook de steakfries zijn erg lekker. En ze hebben hier lekkere wijn! We hoeven toch maar 25 meter terug te lopen naar de kamer.
Overnachting: The Broken Spur Inn & Steakhouse
Het weer: Zonnig en erg warm, 35-40
Stappen:4.000
Heerlijk, een volle dag Moab!
We zijn hier al vaker geweest dus we hebben al het een en ander gezien. Maar wat zeker op de planning staat: de trail naar Delicate Arch.
We ontbijten met een yoghurtje en gaan naar Arches. Vanaf deze camping is dat letterlijk 2 minuten rijden. In tegenstelling tot veel horrorverhalen die rondgaan met betrekking tot de drukte in Arches valt het vandaag heel erg mee. Zonder veel probelemen parkeren we de auto, smeren ons in, nemen een rugzak vol extra water mee en gaan we op pad.
Op zich hadden we dat beter moeten plannen want het is al 36 graden. Maar goed. De wandeling is op en neer 5,2 kilometer en klimt 146 meter. En dat klimmen gebeurt vooral op een groot, gald plateau slikrock.
Er zit vandaag elastiek in m'n benen (we hebben deze vakantie voor ons doen al best veel gelopen maar niet met 36 graden) dus vanzelf gaat het niet maar als je eenmaal die stomme rots over bent wordt de wandeling ook weer veel leuker. Misschien ook niet heel handig om dit op alleen een yoghurtje te doen 😂
Op het laatst hebben we nog een stukje met wat afgrond waar we een aantal mensen heel erg bang vastgekleefd aan de rots langs zien schuifelen. Ik vraag me dan altijd af waarom ze dit dan toch doen. Aan de andere kant kun je moeililjk beweren dat mijn conditie geweldig is, ik kom meestal op karakter boven zullen we maar zeggen. Dus mensen die mij met een rood hoofd zien lopen zullen zich hetzelfde afvragen. Maar toch... hier liep een mevrouw bijna hyperventilerend rond de rots. Dan heb je in ieder geval heel wat overwonnen.
Bij het uitzichtpunt aangekomen zijn we er toch wel even stil van. Wat een bijzonder ding. Het is haast niet te geloven dat deze boog zo is uitgesleten. Ik vraag me serieus altijd af hoe het toch kan dat zoiets dan nog blijft staan en de rest van de rots zo ongeveer vlak is. Prachtig!
We genieten een tijdje van dit prachtige uitzicht maar er is hier bar weinig schaduw dus na 10 minuten beginnen we weer aan de terguweg. Dat gaat natuurlijk een stuk makkelijker. 2 uur na de start staan we weer bij de auto. Toch nog een aardig gemiddelde gehaald. Dat weten we vrij precies omdat we meededen aan deen survey. Bij begin, aankomst arch, vertrek arch en aankomst beneden werden we geklokt. Ik kreeg daarvoor een nogal blije smiley sticker opgeplakt. Die reflecteerde niet helemaal hoe ik de heenweg heb ervaren 😁😂
Na de wandeling houden we Arches voor gezien en rijden we via de cabin naar het dorp. We hebben wel eeen lekkere lunch verdiend en dat doen we ergens op een terras. Jurgen neemt een salade met gegrilde kip en ik nem weer een caprese. We delen een portie frietjes, lekker met een groot glas cola.
Ook kopen we ouderwetse kaartjes die we volgens traditie op het terras schrijven. We hadden al postzegels gekocht in het VC in Arches.
Daarna terug naar de cabin, omkleden en lekker de rest van de middag in het zwembad hangen.
We hebben een plekje in de schaduw veroverd dus hier houden we het wel even vol. Voor het avondeten gaan we natuurlijk weer naar 't dorp. Zaxx dit keer. We nemen het all-you-can-eat salade en pizza buffet. Er zit ook soep bij. Jurgen neemt de clam chowder en ik wil de beercheese soup wel eens proberen.
Op zich smaakt het lekker (ik hou van kaas!) maar het lijkt wel of je kaasfondue zit te eten! Gelukkig had ik maar een klein schepje genomen. De pizza's smaken op zich prima maar de omloopsnelheid is wat minder groot dan in juli, dus ze zijn wat minder warm dan we eerder hebben gehad.
Het toetje slaan we maar over... die zijn hier altijd schandalig groot en dat gaat gewoon echt niet meer. We rijden weer terug naar de cabin en zitten nog lekker een tijd buiten voor we gaan slapen.
Overnachting: Moab Valley RV Resort & Campground
Het weer: Zonnig en erg warm, 35-40 graden
Stappen:11.300
We ontbijten in het hotel, zelfs dat zit er bij voor die prijs!
Valt er dan niks tegen? Nou eigenlijk niet. Of nou ja, als we dan toch even oud-Hollands moeten zeuren: er zijn geen scrambled eggs maar alleen (voor)gebakken eitjes met gemalen peper. Maar ook die zijn eigenlijk heel lekker.
Het weer is als vanouds weer heerlijk, zelfs aan de warme kant. We 'moeten' vandaag naar Moab maar we maken natuurlijk eerst een tussenstop bij Dinosaur NM. Eerst rijden we naar het Quarry deel. Dat is hier vrij letterlijk om de hoek. Hier is een stuk berg afgegraven waar nog steeds de originele botten van zeer veel dino's met moeilijke namen liggen.
De gedachte van de archeoloog die deze plaats vond, is dat deze vindplaats bewaard zou worden voor het publiek om dit te zien zoals het is. En niet volledig afgegraven en de botten opgebouwd en tentoongesteld. Er zijn wel een aantal skeletten uitgehaald en die staan in verschillende musea door het land, maar het overgrote deel ligt nog in deze wand. En dus ook nog heel veel daar onder.
Vanuit het VC kun je met een soort toeristentrammetje naar de expositieruimte. Het is echt heel interessant om al deze botten te zien. Er zijn ook wat pogingen gedaan om het wat interactiever te maken. En op het eind mag je zelfs een dino bot aanraken. Volgens de bordjes is het een 'echt' dino bot en we gaan daar ook maar gewoon vanuit want dat is eigenlijk toch wel bijzonder om zoiets ouds aan te raken.
Als we zijn uitgekeken lopen we terug naar het VC (sportief als we zijn 😆) Het was maar een mijl maar wel met 34 graden.
Weer bij de auto moeten we een behoorlijk eindje rijden naar het Canyon deel van dit park. We deon het toch maar, maar als we er zijn is het VC gesloten. Volgens het briefje dat aan de deur hangt is de ranger lunchen en is hij om 13.00 uur weer terug. Geen probleem, dan gaan we eerst picknicken.
We vinden een lekker rustig plekje (wat heet, we komen hier echt helemaal niemand tegen) met een prachtig uitzicht.
Een paar minuten na enen zijn we weer bij het VC maar nog steeds geen ranger. Nou ja, dan geen token en geen stempel, we gaan naar Moab!
Da's nog best even rijden maar we zijn er tegen 16.00 uur. De check in gaat snel. We hebben weer een deluxe cabin (op Hobbit formaat) maar die hebben we eerder gehad en we weten hoe het hier werkt. Als je erop voorbereid bent, is het veel minder erg dat alles hier zo klein is. Alleen de douche. Die blijft belachelijk. De vaste douchekop hangt nog niet eens op schouderhoogte. Dus als je 's morgens doucht kun je dat gelijk combineren met een portie ochtendgymnastiek 😁
We installeren ons en dan is het omkleden en naar het zwembad want hier is het 39 graden, dus wat afkoeling is wel nodig.
Tegen een uur of 6 houden we het voor gezien en gaan we terug naar de cabin. Even opfrissen en dan naar 't durp om te eten. Ik had op het forum 'the Blu Pig' voorij zien komen. Een BBQ restaurant (in de zin van slow cooking, niet in de zin van vlees roosteren). Dat blijkt een goede keuze want het eten is echt heerlijk. Ik neem de pulled pork met frietjes (ook al zo lekker!) en salade. Jurgen neemt een combi: pulled pork en tri tips en natuurlijk die eeuwige uienringen😋
Op de terugweg naar de camping doen we eerst nog wat boodschappen bij de Citymarket en daarna zitten we nog lekker buiten op 'onze' porch voor we gaan slapen in een veel te klein bed!
Overnachting: Moab Valley RV resort & campground, Deluxe Cabin
Weer: Zonnig, 32 tot 39 graden.
Stappen: 7.500
We verlaten de bergen en gaan op weg naar de rode rotsen. Dat doen we met een tussenstop in Vernal.
Dat is nog een bijzonder verhaal. We hadden in Vernal en niet al te bijzonder en duur hotel geboekt: 65$. Na een maand of 2 komt er een berichtje van Booking.com dat ons hotel niet beschikbaar is en dat ze als alternatief en zonder extra kosten het Marriott Townplace aanbieden. Als we dat opzoeken blijkt dit 118$ per nacht. Wij accepteren dus dit aanbod! Maar we zijn wel nieuwsgierig of het ook zonder extra kosten goed komt!
We vertrekken deze morgen redelijk op tijd uit Jackson met wat ontbijtbroodjes van de grote gele M. We zien, terwijl we Jackson uitrijden, nog iets wat we niet vaak hebben gezien: er staat een lama in een paardentrailer en die kijkt lekker naar buiten. Heel schattig 😃
We rijden (natuurlijk) niet over de snelweg naar Vernal en de route is heel mooi. Én we rijden langs Flaming Gorge NRA. Maar helaas hangt er hier in de bergen veel donkere bewolking en hier en daar krijgen we wat regen. Echt veel kunnen we bij de Flaming Gorge dan ook niet doen, alhoewel de omgeving hier erg mooi is. Natuurlijk stempelen we wel even ons paspoort en een tijdje later zien we een overdekte picknickplaats. Het is dan wel bewolkt maar zeker niet koud dus hier stoppen we voor de lunch. We krijgen bezoek van een wesp die graag een stukje ham wil. Sterker nog: hij knaagt het gewoon van m'n boterham en vliegt er al zwalkend mee weg 😂
Na Flaming Gorge is het niet ver meer naar het hotel en dat vinden we snel. En inderdaad is alles door Booking.com geregeld en betalen we 65$. En dat voor een hele grote, ruime kamer compleet met keuken (met zo'n eng shredder ding in de gootsteen), werkhoek, bank en gigantisch bed. Dit is met recht een goede deal!
We installeren ons in de kamer, luieren even en gaan dan eens kijken waar we kunnen eten. Een paar straten verderop zit VBC: Vernal Brewing Company. Volgens Tripadvisor kun je daar ook prima eten. Dat gaan wij dus ook doen. De ambiance is leuk, de bediening niet zo, maar het eten is lekker. Jurgen probeert 4 sample biertjes (waarvan een met jalopeno...) en bestelt uiteindelijk van 1 van de 4 een 'normaal' glas. Ik ben Bob en hou het bij water. Jurgen kiest een hamburger uit en ik heb niet zo'n zin in standaard eten en bestel een caprese salade met een portie knoflookfrietjes. Het is heel duidelijk dat het knoflookfrietjes zijn want de lucht is niet te harden 😆 Maar het is wél lekker!
Na het eten halen we, zo ongeveer recht tegenover het hotel, een milkshake bij Sonic. Note to self: onthoud nu eens dat een mini ook groot genoeg is!
Overnachting: Mariott Townplace
Het weer: Bewolkt, regenachtig en zonnig, 26 graden.
Stappen: 1.900
Vanavond slapen we in Jackson dus we hebben nog de hele dag voor Grand Teton. Na het ontbijt in het restaurant van gisteren pakken we de boel weer in, checken we uit en gaan we op weg.
Het plan voor vandaag is om wildlife te spotten en verder zien we wel. Nou, spoiler alert: we doen ons best maar verder dan wat vlinders en Canadese ganzen komen we niet 😄
Vanuit Coler Bay pakken we de 'buitenste' parkweg naar beneden. We rijden een stuk dirtroad naar Two Ocean Lake maar daar zien we alleen de ganzen. Wel een mooi meer trouwens.
Terug maar weer. We stoppen onderweg een aantal keer en natuurlijk ook bij Swabacher Landing. Maar ook hier geen beest te bekennen. Of nou ja, eendjes. Maar dat is toch net wat minder leuk dan een beer, moose of hert! Nou ja, dat is het risico van het vak zullen we maar zeggen. 's Middags in het Moose VC horen we dat de kans op wildlife behoorlijk lager is omdat het zo warm is. Geen idee of dat ook echt zo is, maar vandaag lijkt het er in ieder geval wel op.
Na deze vruchteloze poging gaan we naar Jenny Lake. Signal Mountain stond ook nog op het programma, maar de weg daar is afgesloten om ruimte te geven aan het wildlife. Lekker ironisch 😂
We hebben dan wel geen geluk met wildlife, maar wel met parkeerplaatsen. Zelfs om 13.30 uur bij Jenny Lake. Dus we parkeren de auto en gaan even naar het VC. We hebben bedacht om langs de onderkant van het meer naar de overkant te lopen en dan met de boot terug. Het feit dat de ranger op mijn vraag of er veel hoogteverschil in zit, reageert met: nou, best wel eigenlijk, maakt dat we besluiten het andersom te doen. Ook al zouden we meer dan voldoende tijd moeten hebben, als we de laatste boot missen moeten we ook weer teruglopen en heen-en-terug hebben we geen zin in. Dus we eten nog maar eens een yoghurtje en lopen daarna naar de boot. We kunnen nog mooi mee en 5 minuten later varen we het meer over.
Dit hebben we in 2015 ook al eens gedaan maar toen hebben we alleen de watervallen gezien. Via diezelfde watervallen loop je verder naar het pad wat om het meer gaat. En inderdaad: het is best een heel behoorlijke klim. Dat hadden we eigenlijk niet bedacht. Maar het is heerlijk wandelweer en de natuur is hier ook prachtig. Heel af en toe komen we mensen tegen, maar zodra we de watervallen voorbij zijn (dat stuk was wel drukker) lopen we het grootste deel van de tijd toch echt met z'n tweeen. We zijn toch wel blij als we rond 15.30 weer bij de auto zijn. We hebben 3,5 mijl gelopen met een aardig hoogteverschil. Maar goed, als je eenmaal bovenaan bent hoef je alleen nog maar omlaag.
Afgezien van Signal Mountain hebben we nu alles van het lijstje gedaan, dus we verlaten Grand Teton weer en gaan op weg naar Jackson.
Dat is nog maar een goed half uur rijden.
Als we inchecken, we krijgen een keurige kamer, blijkt dat ik me vergist had en er hier toch geen guest laundry zit. En het wordt inmiddels hoog tijd dat we een was draaien. Maar geen probleem: de dame wijst ons keurig de weg naar de wasserette. We rijden er (bijna 😁) in een keer naartoe en stappen zo'n typische TV-wasserette in.
De wasmachines variëren in maat van groot, groter, grootst en gigantisch. Wij nemen maar gewoon twee grote en dan nog lijkt onze was er in te verdwijnen. Alles bij elkaar duurt het wassen 27 minuten en daarna nog 30 minuten in de droger. Even opvouwen en in de tas. We doen ook gelijk boodschappen bij de naast gelegen Albertsons en dan gaan we terug naar het hotel. Even opruimen en dan lopen we naar het centrum om wat te eten.
Het wordt de pizzeria. Dit is geen 'gewone' pizzeria met de gebruikelijke pizza's maar hier hebben ze heerlijke combinaties. We nemen er twee die we delen.
Na het eten lopen we nog wat winkels in en daarna lopen we terug naar het hotel.
Overnachting: Alpine Motel
Weer: Zonnig, beetje bewolking, 26 graden.
Stappen: 16.900
Gisteren zijn we niet meer aan de Morning Glory Pool toegekomen dus dat doen we vandaag voor we op weg gaan naar Grand Teton.
We pakken al onze zooi weer in, eten een yoghurtje en checken vast uit. De auto laten we staan op het parkeerterrein; we lopen vanaf hier naar de Morning Glory Pool, 4,5 km roundtrip. We lopen heen via het Geyser Path en pakken zodoende nog een klein stukje mee van de uitbarsting van Grand. Heeft Jurgen hem toch nog gezien.
Als we bij de MGP aankomen zijn we daar helemaal alleen! En het is toch al tegen 10 uur, dus zo vroeg is het nu ook weer niet. We hebben de MGP in 2015 ook al gezien, maar we zijn alweer onder de indruk van de bijzondere kleur van deze pool.
We maken uiteraard de nodige foto's en dan gaan we weer terug naar de auto.
Nog even wat te drinken halen in de store en de kaarten posten, en tegen 11 uur vertrekken we naar het Zuiden.
Eigenlijk stonden de Moose Falls op het programma. Die zouden we moeten kunnen vinden net voor we Yellowstone uitrijden. Maar je raadt het al: wij rijden ze vakkundig voorbij. We zijn nog wel bij watervallen gestopt, maar dat waren niet de Moose Falls. Nou ja, dan rijden we door naar Colter Bay.
Als we hier aankomen is het nog veel te vroeg om in te checken dus we gaan eerst naar het VC, doen wat boodschappen (mijn veters zijn kapot, niet handig) en gaan daarna lekker picknicken. We zitten lekker onder de bomen aan het water. Heerlijk.
Dan komen we toch weer in actie en gaan we de wandeling doen die ik had overgenomen van het blog van Martin en Marianne en die bovendien ook nog door de ranger in het VC werd aangeraden. Dus de wandelschoenen aan (het is nog een heel klusje om de nieuwe veters er in te doen) en op naar de trail. We willen een rondje doen naar Swan Lake en Heron Pond. Bovendien gaf de ranger aan dat er een moose was gesignaleerd bij Swan Lake, dus dat leek ons wel leuk.
Helaas: de moose is weg. Hij zal genoeg gegeten hebben. Swan Lake is overigens een mooi meertje, helemaal bedenkt met planten.
Dan lopen we door naar Heron Pond. Dit is echt nog heel veel mooier dan Swan Lake en de zon schijnt prachtig op het meer. Hier komen ons ook een paar wandelaars tegemoet. Er zou een beer vlak bij het pad gesignaleerd zijn en zij adviseren ons om te draaien. Nu willen we best beren zien, maar dit is toch wat al te dichtbij. Dus ook wij draaien maar om. Beetje jammer want dit was een loopje en we waren op ongeveer drie kwart. Wordt het ineens toch een langere wandeling. Maar goed in deze omgeving natuurlijk geen straf.
Wij signaleren geen beer, maar blijven toch een beetje bij andere wandelaars in de buurt lopen. Je weet tenslotte maar nooit. Als we weer bijna terug bij de auto zijn kijken we nog even naar de boatramp waar 2 auto's 2 boten uit het water proberen te krijgen. Bij de ene lukt het meteen, de andere heeft er toch duidelijk wat meer moeite mee.
We bevrijden onze voeten weer van de wandelschoenen en daarna gaan we inchecken. We krijgen nog wat wandeltips en het belangrijkste: de sleutels van een gezellige cabin. Ook nu geen TV of airco (dat maakt niet uit, het koelt 's avonds toch af) maar een ruime kamer met twee bedden en een keurige badkamer. We worden bovendien verwelkomd door een moose met een briefje 😃 Wij zijn fan van de NP cabins!
Voor het eten kunnen we hier terecht in het restaurant en dat is al gauw een minuut of 3 lopen. We nemen allebei de ribs en die smaken erg lekker. Na het eten blijven we nog even aan de wi-fi plakken maar dan gaan we toch lekker terug naar de cabin.
Overnachting: Colter Bay, Cabin
Weer: Zonnig, 28 graden
Stappen: 18.700
We hadden er niet over nagedacht, maar zoals gezegd is het Labor Day weekend. Dan kan het zomaar eens heel erg druk worden. Gisteren viel dat gelukkig alles mee. We konden overal parkeren en hadden nergens het idee dat het superdruk was. En gelukkgi zal blijken dat dit vandaag ook zo is.
We vertrekken mooi op tijd nadat we hebben ontbeten met een yoghurtje.
Wat echt moet gebeuren hier is naar het uitzichtpunt van de Grand Prismatic. Voor de zekerheid (en een stempel) gaan we nog even langs het OF VC want we weten wel waar de wandeling begint maar willen dit toch nog even bevestigd hebben. We nemen ook gelijk een foto van het scherm met te verwachten uitbarstingen van geisers. Kunnen we vanmiddag een rondje geisers doen.
We rijden naar de parkeerplaats van de Fairy Falls en zetten de auto weg. Wandelschoenen, insmeren, rugzak om en op pad. Het is eerst ongeveer 1 kilometer vlak, en dan stijgt het een meter of 60 over 240 meter. Maar goed dat is gelukkig maar een klein stukje. Bovendien hebben we 'boven' het mooiste uitzicht ever over de Grand Prismatic. Ook deze hebben we al eens gezien maar dan vanaf de vlonder die erlangs loopt. Dit is toch wel van een andere orde!
We hebben niet helemaal in de gaten dat we hier een soort loopje kunnen lopen om door te lopen naar het pad naar de Fairy Falls. Dus we lopen terug naar beneden en gaan dan alsnog die kant op. Da's 7 kilometer verder (heen-en-terug) maar een makkelijk pad en het loopt wel lekker zo door het bos. Het doet een beetje denken aan de wandeling in Glacier.
De waterval is mooi, ook hoog, en er zit een eekhoorntje keurig te poseren.
Als we na in totaal 9 kilometer weer terug zijn bij de auto vinden we het mooi geweest en rijden we naar een picknickplek. Lekker rustig zitten en lunchen.
Daarna rijden we weer terug naar de cabin, gooien daar de spullen naar binnen en vertrekken voor een 'rondje geisers'. De Grand zou moeten lukken en misschien Daisy. Helaas moet Jurgen afhaken. De lunch is niet helemaal goed gevallen. Ik neem de rugzak over en hij gaat terug naar de cabin.
Je loopt hier zeker niet alleen en zelfs ik kan hier niet verdwalen dus dat komt goed. Grand is ongeveer 1 mijl lopen en hij staat 'gepland' voor 16.00 uur; plus of min 45 minuten. Daisy laat ik zitten want dat ga ik niet redden.
Ik ben om 15.15 uur bij Grand en dan is het wachten tot hij 'gaat'. Gelukkig staan er bankjes en heb ik water en m'n e-reader. Maar het is wel erg warm zo in het zonnetje!
Het duurt ongeveer een uur, maar dan gaat het dan toch los. Ongelofelijk wat een geweld hier loskomt. Grand schijnt de hoogst spuitende geiser die, met een marge van 2 uur, redelijk goed te voorspellen is. En het gaat maar door! Er komt zelfs een 2e, kleine geiser bij. Na een minuut of 8 stopt het dan toch. Er staan al mensen op, maar mijn buurman adviseert me te blijven zitten, te zien aan al het water wat nog in de pool staat, gaat hij nog een keer. Dat schijnt vaker te gebeuren. En inderdaad, na een seconde of 40 volgt er nog een uitbarsting van zo'n 3 minuten. Wat een spektakel!
Ik loop op een stevig tempo terug naar de cabin en iets voor 4 uur ben ik er. Gelukkig voelt Jurgen zich inmiddels een stuk beter.
Tegen 18.30 kunnen we zelfs weer op pad voor het eten. Gewoon maar in het grill restaurant van de Snowlodge. Ik wil eens iets anders en neem pasta. Jurgen neemt een hamburger. Soms is het beter om niet te avontuurlijk te zijn. De hamburger was namelijk een stuk lekkerder dan mijn pasta.
Als we weer terug zijn bij de cabin en een beker koffie/thee hebben gezet, bedenken we dat het misschien toch wel leuk is om nog een rondje te doen.
De wildlife score hier in Yellowstone is tot nu toe nogal beperkt, dus wie weet. We rijden naar het Noorden om de Firehole Lake Drive te rijden.
Helaas levert dit geen wildlife op. Maar als we een stukje op de loop zijn zien we allemaal auto's staan en mensen zitten. Het blijkt dat de Great Fountain Geyser voor binnen nu en 50 minuten is 'voorspeld', ook hier weer plus en minus 45 minuten. We besluiten hier toch maar op te wachten.
Het wordt steeds donkerder en toevalligerwijs zit de man die vanmiddag naast me zat bij de Grand Geyser, wederom naast ons. De zonsondergang in het water van de geijser is prachtig.
Tegen 21.20 uur bast het geweld dan los. En dit is met recht een grote geiser! Jeetje, wat een enorme waterverplaatsing. Het is alleen wel een beetje jammer dat het inmiddels zo donker is dan ons fototoestel hier niks meer mee kan 😂. Maar we hebben het gezien!
Na dit spektakel rijden we de loop verder af en draaien terug naar de cabin. Geen wildlife maar wel een geiser!
Overnachting: Old Faithful Snowlodge, Double Queen Western Cabin
Het weer: zonnig, 28 graden.
Stappen: 21.900
